มูลนิธิสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน | Reading Culture Promotion Foundation

งานวิจัย​ : ลักษณะการใช้ภาษาเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่น : กรณีศึกษา “ข้อความสั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

สุกัญญา บุญทวี. (2551). นิสิตปริญญาโท สาขาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้ศึกษาลักษณะการใช้ภาษาเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่น : กรณีศึกษา“ข้อความสั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม)”. โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์ลักษณะการใช้ภาษาเขียนและลีลาการเขียนแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่น เพื่อเป็นแนวทางในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย การวิจัยครั้งนี้ศึกษาจากข้อความสั้นจากการเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตรฝ่ายมัธยม จำนวนข้อความ1,290 ข้อความ ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะการใช้ภาษาเขียนของนักเรียนมีลักษณะดังนี้ นักเรียนเขียนต่างไปจากมาตรฐานการเขียน ใช้ภาษาพูดในการเขียน ใช้ประโยคในลักษณะ คำ กลุ่มคำ ประโยคเดี่ยวและประโยคหลายประโยคในการเขียน ใช้คำเฉพาะกลุ่มและใช้สำนวนทั้งสำนวนปกติและสำนวนวัยรุ่นในการเขียน ใช้ภาษาระดับภาษากึ่งทางการและภาษาปากในการเขียน และใช้รูปและสัญลักษณ์ประกอบการเขียน

สุกัญญา บุญทวี. (2551). ลักษณะการใช้ภาษาเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่น : กรณีศึกษา “ข้อความสั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม)”. สารนิพนธ์ กศ.ม. (ภาษาไทย). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. อาจารย์ที่ปรึกษาสารนิพนธ์ : ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุวดี ภู่ประดิษฐ์.

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์ลักษณะการใช้ภาษาเขียนและลีลาการเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่น ซึ่งจะทำให้ทราบลักษณะการใช้ภาษาเขียนและลีลาการเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของวัยรุ่นอันจะสามารถนำมาใช้เป็นแนวทางในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย การวิจัยครั้งนี้ศึกษาจากข้อความสั้นจากการเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2549 โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตรฝ่ายมัธยม จำนวนข้อความ1,290 ข้อความ

ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะการใช้ภาษาเขียนของนักเรียนมีลักษณะดังนี้ นักเรียนเขียนต่างไปจากมาตรฐานการเขียน ใช้ภาษาพูดในการเขียน ใช้ประโยคในลักษณะ คำ กลุ่มคำ ประโยคเดี่ยวและประโยคหลายประโยคในการเขียน ใช้คำเฉพาะกลุ่มและใช้สำนวนทั้งสำนวนปกติและสำนวนวัยรุ่นในการเขียน ใช้ภาษาระดับภาษากึ่งทางการและภาษาปากในการเขียน และใช้รูปและสัญลักษณ์ประกอบการเขียน