งานวิจัย : การศึกษาความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้
ประกอบกุล กล่อมอารมย์ (2548) นิสิตปริญญาโท สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้ทำการวิจัยเรื่องการศึกษาความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กที่มีระดับสติปัญญา 50-70 เรียนร่วมกับเด็กปกติเต็มเวลา ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดชัยฉิมพลี สำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และไม่พิการซ้ำซ้อน จำนวน 6 คน ผลการวิจัย พบว่า ความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อเพลงประกอบท่าทางสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ประกอบกุล กล่อมอารมย์. (2548). การศึกษาความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้. สารนิพนธ์ กศ.ม. (การศึกษาพิเศษ). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. คณะกรรมการควบคุม : ศาสตราจารย์ ดร.ผดุง อารยะวิญญู.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อเพลงประกอบท่าทางและเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อเพลงประกอบท่าทาง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ มีระดับสติปัญญา 50-70 เรียนร่วมกับเด็กปกติเต็มเวลา กำลังเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2547 โรงเรียนวัดชัยฉิมพลี สำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และไม่พิการซ้ำซ้อน จำนวน 6 คน ระยะเวลาในการทดลองทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ ใช้แบบแผนการทดลองแบบ One Group Pretest-Posttest- Design
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) เพลงประกอบท่าทาง 2) แผนการสอนและสถิติพื้นฐาน 3) แบบทดสอบการอ่านคำ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ เกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าคะแนนมัธยฐาน ค่าพิสัยควอไทล์ และสถิติตรวจสอบตามสมมติฐานเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านคำก่อนและหลังการทดลองใช้สถิติ The Wilcoxon Matched Pairs Signed-Ranks Test
ผลการวิจัย พบว่า
ความสามารถในการอ่านของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อเพลงประกอบท่าทางสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

